Reünie 1981

EERSTE CHALMETFEEST
6 juni 1981





WELKOMSTWOORD EERSTE CHALMETFEEST

Beste Familieleden,

Mag ik u in naam van de inrichters allen hartelijk welkom heten op onze familiebijeenkomst. Met een beetje schrik in het hart dachten wij dat een dergelijk feest bij de Chalmets onmogelijk zou lukken. Maar uw enthousiasme heeft onze verwachtingen ver overtroffen. Vandaag bindt ons meer dan ooit de naam Chalmet, en onder deze stamboom, het symbool van onze naam, zullen wij dan ook feesten.

Voor diegenen die het nog niet begrepen hebben waarom uw naamkaartjes een verschillende kleur hebben, wil ik nu een woordje uitleg geven. We geven een telkens andere kleur aan elk van zeven stamvaders die zelf zonen waren van Livinus of Ludovicus Chalmet. Zo hebben we voor

Louis : rood
Petrus : bruin
Ivo : donkerblauw
Isidoor : geel
Durand : groen
Karel : oranje
Johannes : lichtblauw

Diegenen onder u die niet de naam Chalmet dragen hebben een zilver- of goudkleurig naamkaartje gekregen waarop met een gekleurde band wordt aangegeven tot welke tak van de familie zij behoren.

Je voudrais encore souhaiter la bienvenue à nos cousins français Michel et Jean. Nous espérons que vous passeriez une journée agréable entre la famille flamande et que vous seriez convaincu ce soir que votre voyage vers Wachtebeke fallait la peine.

Dan rest mij niets anders meer dan u smakelijk eten toe te wensen.


VERSLAG EERSTE CHALMETFEEST VAN 6 JUNI 1981

De stille droom van enkele enthousiaste "stambomers" werd waarheid op deze mooie junidag in 1981: de eerste samenkomst van de grote familie Chalmet was een feit! Dit feest was een rechtstreeks gevolg van het opzoekingswerk van Maurice Chalmet, die in januari 77 met pensioen ging en vanaf dan praktisch al zijn vrije tijd besteedde aan het afschuimen van gemeentehuizen en archieven, op zoek naar zijn 'roots'.

Enkele naaste familieleden (kinderen), Annie en Dora (en kinderen) en Dolf, namen het initiatief om een eerste reunie te organiseren. En langzaam kreeg het feest vorm, werden ideeën uitgewerkt en taken verdeeld, zodat aan de gasten een mooie dag kon worden aangeboden. Het prachtige ontwerp van de stamboom, in het groot uitgewerkt en verder telkens als embleem gebruikt, is het werk van Nora (Norke), de dochter van Maurice.

Met zo een 185 personen waren we aanwezig. Het aantal alleen al overtrof alle verwachtingen! We begonnen kort voor de middag met het aperitief: gezien het goede weer werd dit vooral buiten gebruikt, een mooie gelegenheid om eens kennis te maken met de onbekende leden van de familie. De formule met de naamkaartjes werkte uitstekend: bij iedereen werd de gebruikelijke roepnaam op het kaartje geschreven zodat er eigenlijk geen onbekenden waren.

Na de verwelkoming ging iedereen aan tafel voor de maaltijd: dat werd een goede tijd om bij te praten, en heel wat mensen wisselden van plaats om met andere takken van de familie kennis te maken. Een internationaal tintje werd gegeven door de aanwezigheid van Michel en Jean uit Lesquin (F): dit was de eerste, niet de laatste keer dat Chalmets uit ons 'moederland' ons kwamen vereren met een bezoek.

Maurice nam de kans om ons in een toespraak wat meer inzicht te geven in het ontstaan van onze stamboom, hoe zijn zoektochten verliepen en wat hij nog allemaal wenst te weten.   

Het hoogtepunt van de namiddag werd gevormd door de toespraak van Isabel en Manja en vooral door de verassende aanwezigheid van onze stamvader Durand, die speciaal voor deze gelegenheid nog eens zijn Frans soldatenpak had aangetrokken om zijn nakomelingen te bezoeken. Hij vertelde ons over de tijd dat hij zijn vrouwke leerde kennen:

"De emotie is groot, Madame. Kijk, de streke van Winkel is mij bekend, maar ja, 't is daar dat ik mijn vrouwke heb gevonden (schreit lichtjes). 't Was op nen warmen zomerdag... Als soldaat heb ik Napoleon gevolgd, van Parijs altijd maar rechtdoor en als ik dienen wegwijzer zag stopte ik eventjes aan de kerke... Ik vroeg om wat te drinken bij de Van Heckskes en 'k zag Jacoba staan: een bééld van een Vlaamse maagd. Wij hadden daar al veel van gelezen in de boeken in Frankrijk maar we hadden er geen idee van hoe ze eruit zagen. En ik riepe spontaan: "Je veux l'amour!!!" Jacoba riep terug: "'k Versta u niet!" en dan riepe'k ik: "Ge moet gij dat niet verstaan, laat uw hart spreken..." En ze heeft het laten spreken..."

De namiddag werd gevuld met babbelen en plezier maken, er werd nogal wat gekaart door een groep 'ouderen', en er werden prachtige groepsfoto's gemaakt door fotograaf Van der Weyden uit Zelzate. De oudst aanwezige Chalmet werd in de bloemen gezet (Prudent) en de jongste kreeg ook een aandenken (Tim).

Het avondmaal verliep heel gemoedelijk en ging zachtjes over in een danspartij waarbij de Chalmets eens konden tonen wat ze daarvan terecht brachten!

Het werd uiteindelijk een prachtig feest: bij het naar huis gaan werd reeds over het Tweede Chalmetfeest gesproken. Er zijn er zelfs die een jaarlijks feest zagen zitten! Dat zou echter van het goede teveel zijn...

TEKST EERSTE CHALMETFEEST 6 juni 1981

M    Beste familie Chalmet en aanverwanten. Mogen wij ons even voorstellen: zij is Isabelle en ze is de dochter van Annie Chalmet.

I    Manja is mijn nicht en ze is de dochter van Dora, de zus van mijn moeder.

M    Als kinderen van een Chalmet weten wij na al die jaren wel hoe de Chalmets zijn en waarmee wij geleefd hebben.

I    Door de stamboom die Maurice Chalmet samenstelde leerden wij de andere Chalmets kennen en om ons te overtuigen of alle Chalmets zo wat dezelfde trekken hadden...

M    ...trokken wij op bezoek bij Chalmets van andere takken: van  Winkel,  Wachtebeke, Kerkbrugge en zelfs de gewone voorbijganger in Zelzate vroegen wij: "Chalmets, hoe zijn die?"

I    Chalmets zijn graag bij de mensen en zoals Madeleine getuigde: Chalmets zijn mensachtig!

M    Als Chalmets op café gaan dan is dat niet zozeer omdat daar een schoon vrouwmens achter de toog staat...

I    ... maar dan is't om te klappen met de mensen!

M    Hebben Chalmets dan thuis zo weinig kans om een woordeken te zeggen?

I    Klappen dat kunnen de Chalmets vast en zeker, ze spreken met zoveel overtuiging dat den grootsten twijfelaar het zelfs gaat geloven.

M    De weinige Chalmets die meer peinzen dan praten, dat zijn er die het klappen verleerd hebben omdat den aangetrouwde kant nogal veel 't woord afpakt.

I    Chalmets drinken graag een pintje, sommigen verkiezen zelfs een ouden klaren...

M    ...maar 't mag gezegd zijn, een zatten Chalmet is nooit moeilijk!

I    Als ze zat zijn worden ze nog sterker, en naargelang het aantal pinten worden ze nog spraakzamer.

M    En wat 't ergste is: ze geraken niet naar huis als ze onder de vrienden zijn.

I    Maar als thuis den aangetrouwden kant hen kijvend onthaalt, dan biedt een Chalmet geen weerstand en kruipt in zijn bedde en slaapt!

M    Onder de Chalmets waren er beroemde bolders, schutters naar omhoge en plat, biljarters naar gaten en karambolders, en vissers op de Moervaart en de Langelede.

I    Weten jullie mensen, dat wij een goede koereur in onze familie gehad hebben? Fons Chalmet was bijna zo goed als Eddy Merckx mar hij slikte geen pillen.

M    Dat Chalmets gierig zouden zijn is ook niet waar! Verhalen als zouden ze elke frank tweemaal omdraaien alvorens hem uit te geven zijn geruchten die nergens op steunen.

I    Zeg nu eens eerlijk Manja, 650 frank was wel veel geld om vandaag die andere Chalmets te zien, maar ze hadden het er toch voor over, hé?

M    Dat zij gierigaards zijn geloven we niet!

I    Alhoewel wij verhalen hoorden van Chalmets die koffie opgoten voor een ganse week om petroleum te sparen...

M    Dat vrouwelijke Chalmets de boterhammen smeerden met smout en op 't einde meer over hadden dan waarmee ze begonnen waren.

I    Dat vroeger de kinderen de Mei gingen zingen en bij een zekeren Chalmet zoals alle jaren de deur op slot vonden omdat er moest gegeven worden...

M    en uit colère begonnen de kinderen luid te zingen door het gootgat, u weet wel: de afvoer naar de riool toe...

I    Chalmet duldde geen getreiter en kletste de ganse pispot door 't gat!

M    Nog een andere Chalmet vond dat zijn boerezonen met veel pree den zondag in hun ongeluk zouden lopen en gaf hun dan ook maar het levensminimum van de jaren 1910...

I    De zoons Chalmet kwamen van den akker en verkochten een karre loof... in 't zwart!

M    't Geld verdween in eigen zak, wat vader niet wist kon hem geen hoofdpijn geven.

I    Maar toen dat mens van de Groenstrate bij Chalmets op 't boerenhof nog een karre loof kwam bestellen gelijk ze bij de zoons al had gekocht...

M    ... dan wist den ouden Chalmet dat de zoons dingen kenden die hij hen niet geleerd had!

I    En dat sommige Chalmets echte jodenstreken hadden is meermalen uitgelekt.

M    Een oude panne die ze zelf gekregen hadden wisten ze soms voor veel centen aan de man te brengen.

I    Chalmets hadden al vroeg geleerd dat ze met wroeten moesten vooruitkomen en zoals iemand het zegde:

M    Madame, ik kwam op de wereld en als ik mijn ogen opentrok zag ik dat mijn vader een klakke ophad in plaats van een hoed! 'k Zei: hola, 't es mis!

I    Kleine mensen hadden het vroeger moeilijk om vooruit te komen!

M    De sterkste man van de streek woonde destijds in Terdonk...

I    Toen kwam er een Chalmet in hetzelfde café binnen waar ook dienen sterksten zat, hij had al een paar pinten op en daardoor waren zijn krachten al flink toegenomen.

M    En gans 't café van Steefken Baaj aan de brug van Terdonk moest toegeven dat Chalmet nog sterker was: hij pakte de toog op en zette hem buiten voor de deur zodat niemand nog het café uitkon.

I     Zwakkere Chalmets roemen zich altijd op sterkere Chalmets: om geen kloppinge te krijgen zegden ze dikwijls:

M    Pas op zulle, 'k zal mijn broere eens gaan halen!

I    Tijdens ons onderzoek hoorden wij ook in stilte fluisteren: " Chalmets zijn hartstochtelijke minnaars!" Zij laten niet los, eenmaal hun zinnen op iemand gezet gaan ze voor 't lief zelfs door 't kanaal van Zelzate!...

M    Wij willen hier niet intiem uitweiden over die zakens, maar Chalmets deden hun reserves op dicht bij de wederhelft op de voutekamer, om 's anderdaags weer te kunnen wroeten.

I    Chalmets waren 't werk gewoon geweest, van school om 'eerst thuis om den grootsten boterham te hebben..., dan vlug wat stront gaan rapen op straat van de paarden die voorbij waren gekomen.

M    Mogen Maurice en Dolf niet terecht met fierheid getuigen dat zij de laatste strontrapers van Winkel waren of beter... de voorlopers van de milieuvriendelijke groepen die nu overal opduiken?

I    Chalmets hebben altijd courage!... De tegenslagen komen ze te boven met de levensmoed eigen aan optimistische mensen.

M    Als er bij sommige Chalmets wat weinig geld in huis was dan zegden ze: "Geld speelt geen rolle..."

I    maar in stilte voegden ze er aan toe:

M    " ...maar 't zou toch gemakkelijker zijn als we der wat meer hadden!"

I    Hoe ziet nu een echte Chalmet eruit?

M    Chalmets zijn meestal blonde koppen, sommigen hebben zelfs een beetje een rosten schijn maar dat kan ook van de zonne zijn.

I    Chalmets zijn geen te botte grote en een beetje mollig.

M    Wij geven Lieske Slock gelijk als ze zegt: "Bij Chalmets zijn er geen aardigaards."

I    Geef toe, Manja, daar zit hier schoon volk vandaag, of zijn dat al die aangetrouwde?

M    Chalmets zijn eigenlijk afkomstig van Frankrijk, dat kunt ge aan sommigen nog zien als ze in een Franse colère schieten.

I    Maar ze zijn 't rap vergeten, ze draaien zich om en 't is gedaan.

M    Rond het jaar 1790 kende Frankrijk een woelige periode. Het volk kwam in opstand tegen Lodewijk XVI, de kleine man sloeg op de vlucht of stierf van honger en ontbering.

I    De Franse Revolutie bracht het einde van het Koningschap en het Franse Leger begon zijn tochten...

HIER KOMT MARC OP ALS FRANS SOLDAAT

TEKST VAN DURAND EERSTE CHALMETFEEST 6 juni 1981

Marc komt op.

Marc    Wat een vreugde! Wat een plezier! Is dat allemaal van mij voortgekomen? Maar jongens, maar jongens!!! Ik wist dat ge vandaag bijeen kwam en ik kroop uit mijnen put, de vrouwe Jacoba wilde niet meekomen. 't Ging haar te veel pakken haar nakomelingen te zien. Mais enfin, mais enfin!

M    Maar dan zijt gij Durand Chalmet?

Marc    Ja Madame, ge hebt het juist: ik ben het! Ziet ge dan noet dat ik in mijnen tenue ben gekomen zoals ik hier in 1794 ben toegekomen?

I    Zet u, Durand, want van al die jaren liggen is nen mens wel stijf geworden zeker?

Marc    'k Ben al blij da'k ne keer kan staan na al dat liggen. De emotie is groot, Madame. - (dia Winkel) - Kijk, die streke is mij bekend, maar ja, 't is daar dat ik mijn vrouwke heb gevonden (schreit lichtjes). 't Was op nen warmen zomerdag... Als soldaat heb ik Napoleon gevolgd, van Parijs altijd maar rechtdoor en als ik dienen wegwijzer zag stopte ik eventjes aan de kerke... Ik vroeg om wat te drinken bij de Van Heckskes en 'k zag Jacoba staan: een bééld van een Vlaamse maagd. Wij hadden daar al veel van gelezen in de boeken in Frankrijk maar we hadden er geen idee van hoe ze eruit zagen. En ik riepe spontaan: "Je veux l'amour!!!" Jacoba riep terug: "'k Versta u niet!" en dan riepe'k ik: "Ge moet gij dat niet verstaan, laat uw hart spreken..." En ze heeft het laten spreken...

M    Hoe kwaamt gij hier dan aan de kost?

Marc    Hard werken, mademoiselle, wroeten om in leven te kunnen blijven, scharen en messen slijpen, en ik schaam er mij niet om te zeggen: met werken komt ge vooruit.

( Dia burgemeester Chalmet )

I    Kijk Durand, dit is mijn grootvader, de burgemeester vanZelzate geweest! En later werd hij volksvertegenwoordiger!

Marc    Wij nen burgemeester in de familie? Mais enfin, hebben wij het dan zo ver gebracht met de familie?

M    In de familie hebben we nu van alles : bedienden mee nen witten col, ingenieurs, grote boeren, mulders, belangrijk personeel in de fabrieken, lesgevers, en véél gepensioneerden. Hiervan zijn er veel met een groot pensioen en weinig grond, maar er zijn er ook met een klein pensioen maar dan met veel grond!

Marc    De vrouwe zal moeten luisteren als ik dat allemaal vertel!

I    (dia Prudent) Hier is den oudsten Chalmet! Het is Prudent, hij is 81 jaar en nog héél vivant, en hij heeft een vrouwken dat hem vertroetelt.

Marc    Prudent, waar zitte gij? Ge ziet er goed uit, jongen. Volhouden met asemen, want anders is't gedaan hoor!

M    Dat is hier den jongsten, Tim Chalmet. Hij is 4 maand oud en een superbaby: hij staat al op zijn eigen benen! De vader en de moeder zitten ginder: Hugo en Marie, toont u eens?

Marc    Enfin, enfin, mes félicitations! 't Sijt mij dat ij Jacoba toch niet heb meegebracht!

Durand    is 't waar dat wij een valsemunter in ons familie gehad hebben?

Marc    Oui, oui, dat was onzen Ludovic. Hij heeft nooit willen werken maar hij wilde toch rijk worden.  Maar hoe is dat uitgekomen?

M    Zijn dochterken ging naar de winkel en toen ze betaalde zei de bakker:" Maar meisken, die centjes blinken!" en de kleine antwoordde: "Mijne Pa heeft ze nog maar juist gemaakt!"

Marc    O, die domme kalle! Chalmets kunnen anders goed hun plan trekken! Waar zit al dat volk dat van Ludovic voortkomt?

I    Wel dat zijn de groene, de oranje en de blauwe. Steelt eens allemaal uw hand op?

Marc    En d'andere zijn dan allemaal van onzen Livien zekers?

I    Ja, dat zijn de rode, de bruine, de donkerblauwe en de gele!

Marc    Ge kunt niet geloven hoe blij ik ben dat ik u allemaal eens gezien heb! Ik ben fier dat mijn volk er zo goed uit ziet. En wat mij het meest verheugt is dat ge allemaal zo goed overeenkomt! Mesdames, Mesdemoiselles et Messieurs, de groeten van Jacoba en van mij, 'k zal haar nogal moeten vertellen, hé! Aan den oudsten zeg ik: "U niet forceren en op tijd nen druppel", en aan de jongsten:  "Toon dat ge een Chalmet zijt!"